1.

เช้าวันนี้อากาศแจ่มใส พระอาทิตย์กำลังไต่กำแพงสีส้มสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าทีละนิด แสงกำลังโลมไล้พื้นผิวโลก เป็นการบอกการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งของทุกสรรพสิ่งบนโลก บ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านจัดสรร ตรงหน้าบ้านโต๊ะเก้าอี้ว่างเปล่า งานเลี้ยงเพิ่งเลิกราไปเมื่อตอนเช้ามืด ขวดเหล้าโรง แก้วน้ำและจานกับแกล้ม วางกลาดเกลื่อนอยู่เต็มไปหมด

ในตัวบ้านแม่และสายลมกำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมตัวไปวัด เช้าวันนี้เป็นวันสำคัญสำหรับสายลมและทุกคนในครอบครัว

ตรงหน้ากระจก สายลมมองเงาสะท้อนตัวเองด้วยความไม่คุ้นเคย เอามือแปะบนหัวลูบถูไปมา มันเบาโหวงและเกลี้ยงกลึง ความรู้สึกแปลก ๆ อึกทึกขึ้นมาในสมองเมื่อนึกย้อนภาพสะท้อนของตัวเองในวันวาน เขาขยับหน้าเข้าไปใกล้กระจกยิ่งขึ้น มองหาคิ้วที่หายไปบริเวณเหนือดวงตา เขารู้สึกว่าตัวเองคล้าย ๆ ตัวเอเลี่ยนในทีวีอย่างบอกไม่ถูก-ไม่มีผม ไม่มีคิ้ว

แม่เดินมาข้างหลังคิ้วขมวดผูกกัน ถามสายลมว่าแต่งตัวเสร็จหรือยัง เขาก้มมองตัวเองไม่มีอะไรให้ต้องเตรียมตัวมากนัก เพราะทุกอย่างได้ถูกเตรียมไว้แล้วตั้งแต่เมื่อคืน จะมีที่ต้องทบทวนอีกรอบก็คือบทสวดที่จะต้องท่องในโบสถ์ เขารู้สึกว่าตนเองยังท่องจำได้ไม่แม่นเท่าไรนัก

แม่บอกให้ช่วยหาเข็มขัดนาคบอกว่าเตรียมไว้แล้วเมื่อคืนแต่ตอนนี้หายไปได้ยัง สายลมลุกออกจากหน้ากระจก เดินไปหยิบเข็มขัดนาคและชุดนาคที่เตรียมไว้มาให้แม่ ที่จริงมันไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่แม่คงลืมไปเองว่าเก็บเอาไว้ตรงไหน

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย สายลมและแม่ก็ออกไปวัด ญาติ ๆ หลายคนยังคงที่มาค้างที่บ้านเมื่อคืนยังคงหลับไหลเพราะเมื่อคืนอาจจะนอนดึกกัน เพราะรสชาติของงานเลี้ยง พ่อสตาร์ทรถรออยู่ที่หน้าบ้าน

สายลมกับแม่เดินไปที่รถ แม่ถามพ่อว่าเอากล้องมาหรือยัง พ่อบอกว่าเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว สายลมรู้สึกว่าแม่กระวนกระวายลุกลนผิดปกติ อาจจะเป็นเพราะว่าไม่สามารถเก็บอาการความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ และคงกลัวว่าอาจจะมีอะไรตกหล่นหลงลืมในวันนี้ แม่หยิบกระดาษจดบันทึกขึ้นมาดู พูดถึงดอกไม้และข้าวของที่ยังขาดอยู่ที่จำเป็นต้องใช้ในวันนี้ บอกพ่อว่าหลังจากไปส่งสายลมที่วัดแล้ว คงจะต้องออกไปซื้อของที่ยังขาดอยู่อีกสองสามอย่าง

รถเคลื่อนล้อออกจากบ้านไม่ถึงสิบเมตรก็ต้องจอด แม่ก็ต้องบอกให้พ่อหยุดรถ เพราะลืมโทรศัพท์มือถือไว้ที่บ้าน พ่อมองกระจกหลัง บอกให้แม่รีบ ๆ เพราะกลัวว่าจะไปถึงวัดช้า แม่เปิดประตูรีบเดินไป พ่อถามสายลมว่าเป็นยังไงบ้างเช้านี้ ตื่นเต้นหรือเปล่า สายลมอมยิ้มบาง ๆ บอกออกไปว่านิดหน่อย สักพักแม่ก็เปิดประตูรถเข้ามาพร้อมโทรศัพท์มือถือ บ่นอุบอิบกับตัวเองว่าไม่รู้ว่าเช้านี้ยังลืมอะไรอีกหรือเปล่า

พ่อขับรถออกไปเมื่อแม่ยืนยันไม่เต็มเสียงว่า ไม่มีอะไรลืมทิ้งไว้ที่บ้านอีกแล้ว รถค่อย ๆ ขับเคลื่อนออกไปจากหน้าบ้าน ตัดจากถนนเส้นเล็กของหมู่บ้านไปสู่ถนนใหญ่ และตัดเลี้ยวเข้าถนนเล็ก ๆ ที่เชื่อมต่อกับวัด วัดอยู่ไม่ไกลจากบ้านของสายลมเท่าไร

สายลมเหม่อมองสองข้างทางยามเช้า นานเท่าไรแล้วที่เขาไม่ได้ตื่นเช้าขนาดนี้ เขาถอนหายใจเบา ๆ เมื่อรถจอดเทียบที่หน้าวัด

2.

สายลมเข้าไปเตรียมตัวเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นชุคนาค พ่อกับแม่เดินวนเวียนอยู่แถว ๆ นั้นเนื่องจากต้องเตรียมความพร้อมของสิ่งของที่จะต้องใช้ในช่วงเช้า หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ในศาลา สายลมนั่งหน้าพระพุทธรูป ทำสมาธิ ทบทวนบทสวดที่จะต้องใช้ในวันนี้

edit @ 2007/03/08 08:07:47